Γιωργος ΗΛΙΑΣ έγραψε:
Όσο κατέβαινα ο βαθμός δυσκολίας ανέβαινε
Όχι για το κατέβασμα, για το πώς θα ανέβουμε στο γυρισμό.
Τα παιδιά πίσω σιγοψυθυριζαν: μπαμπα είσαι σίγουρος ότι θα ανέβουμε μετά.
Μην φοβάστε παιδιά τους έλεγα, το vitara δεν μασαει, μέσα μου με έτρωγε η αμφιβολία θα ανέβει η δικουνα η θα μείνουμε εδώ;
Φτάσαμε λοιπόν στον Τσιλαρο όμορφη και ήσυχη παραλία.
Είχε και καντίνα με ξαπλώστρες με ωραία ομελέτα.
Ανεβαινω με πολύ φορά την ανηφόρα, για να πάω για τα Θαψα, ευτυχώς δεν κατέβαινε κανένας εκείνη την στιγμή, γιατί ο δρόμος χωράει ένα αυτοκίνητο μόνο, όπως αλλωστε και στην περισσότερη διαδρομή.
Φτάνουμε λοιπόν στα Θαψα, δεν είχε καν πάρκινγκ που να αφήσω το NV.
Πάμε στην παραλία, υπέροχη παραλία με όμορφα γαλαζοπράσινα νερά .
Έπαθα πλάκα σας λέω.
Ωμως... είχε τόσο πολύ κόσμο , ομπρέλες ξαπλώστρες ενοικίαση κανό.
Δεν είχε πού να κάτσουμε.
Γυρίζουμε και καθόμαστε στον Τσιλαρο για μπάνιο όπου ήταν επίσης πανέμορφα και προπάντων ήσυχα.
Νωρίς το βραδάκι παίρνουμε το δρόμο η μάλλον την ανηφόρα της επιστροφής.
Esp off, μπόλικη φορά και, η δικουνα ανέβηκε, με πολλά σπινιαρισματα και ταρακουνηματα ( μου έπεσε και η πέτρα από τα νεφρά ).
Ανέβηκε το NV .
Γυρίζω στα παιδιά και τους λέω είδατε ήταν παιχνίδι.
Μέσα μου έκανα τον σταυρό μου που ανέβηκε βέβαια.
Επειδή μας άρεσε πολύ μετά από 3 ημέρες το ξανακάνουμε.
Τα Θαψα πάλι τα ίδια πολυυυυ κόσμο χαμός .
Υ,Γ.
Ελπίζω να μην έκανα πατάτα που το έγραψα εδώ .
Εγώ πήγα 22/8 και 25/8 2021.
Έτσι ξεκινάνε οι ωραίες βόλτες … με την απορία αν θα μπορέσεις να επιστρέψεις αν παρακάτω δεν βγάζει ο δρόμος .
Οπότε είσαι σε καλό δρόμο ! Καλή συνέχεια !